sarafinë

Si arrita tek Sarafinë. . .

Besoj se vite më parë, kur njerëzit shkruanin më pak dhe lexonin më shumë, diku nëpër facebook, mund të jeni përballur edhe me historitë e mia. Dmth ato që shkruaja vetë unë. Histori të shpërndara nëpër blog-et e të tjerëve, pasi vetë nuk ndihesha akoma gati për diçka aq të madhe sa një blog. Isha vetëm 15 vjeçe. Historitë kanë qenë pafund si: “Ti ishe i pari”, “Si s’të desha pak më shumë”, “Ajsi”, “Shpirt i shpirtit tim”. Dhe tani së fundmi, sapo kam filluar të publikoj një të re: ‘Në majë të gishtave’. Pikërisht këtu tek ‘Sarafinë‘.

Fillimisht, doja të falenderoja ato pak vajza që dikur më jepnin mundësinë të administroja faqet e tyre ose më hapnin mesazhet kur fillova të shkruaja shkrimet e mia të para dhe vendosa të lë historitë. Mi hapnin, më komplimentonin dhe më pas i publikonin ato me të drejtat e autorit “Sara Paco”. 

Dashuria është ajo që më shtyu të hap diçka timen më në fund. U shkëputa nga faqet e të tjerëve dhe vendosa të kem diçka timen, diçka tonën, timen dhe të atij. Dashurisë time të madhe që edhe sot fansat dhe njerëzit që më lexojnë e dinë mirë kush është, pa përmendur emra. Ju kujtohet blogu im i parë personal “Ersa”. Por gjërat nuk shkuan mirë. Siç e dimë të gjithë, dhimbja është shoqja më e mirë e një shkrimtari dhe vendosa ti ndryshoj emrin blog-ut. E ktheva në fjalinë që më së miri më përshtatej. Dhe ja ku vjen blogu i dytë “Nuk meritojmë të harrohemi”.

Kam shkruajtur për disa vite të mira atje dhe shkrimet më të mira i lashë atje. Më dhemb në shpirt sot që si kam më, për faj të një kompjuteri që prishet pothuajse çdo verë. Por kjo është çështje tjetër. As këtu nuk ndihesha rehat, sepse e dija fare mirë se nuk e kisha harruar atë, edhe pse ndryshova emrin e blog-ut. Kështu që mendova: “pse jo ti çosh në djall të gjitha dhe ti dedikosh diçka vetes”? E kështu bëra. E mendova fare pak zgjedhjen e emrit. Nuk doja as emrin tim personal, pasi s’më pëlqen të reklamohem tepër. Gjithmonë kam qenë vajza e padukshme e s’dua të dukem as tani.

 

sarafinë

Sarafinë!

Blog-u lindi në 20 qershor të vitit 2016. E çfarë do të thotë? Ja, ashtu më thërriste një shok që prej vitit 2010. Ka marrë emrin e maces së bardhë të Barbit tek “princesha dhe e varfra”. Ajo është Sarafinë. Dhe unë jam ajo sot. Sarafinë tashmë është një blog i pëlqyer pothuajse nga 6000 persona në Facebook dhe pothuajse 1600 në Instagram. Arriti aty ku desha. Aty hidhen vetëm shkrime reale ku njerëzit gjejnë veten, pasi unë nuk fus fantazinë në shkrime, por vetëm ngjarje personale, dhimbjen, lumturinë (ndonjëherë kur jam e tillë) dhe shpresën kur duhet.

Edhe këtu kam shkrime që i dedikohen atyre. Por të paktën jam e lumtur, sepse ky blog mban mbi supe emrin tim, emrin e asaj që shkruan, Sarës. Sara, një vajze 20 vjeçare, lindur në një qytet të vogël si Kuçova dhe rritur në Itali. Unë e di që kjo nuk do jetë kurrë puna që do më japë bukën e gojës, pasi shkrimi për mua është dhimbje dhe unë nuk dua ta kaloj jetën duke qarë e vajtuar si një poete. Më shumë se një shkrimtare, unë dua të bëhem një psikologe. Kjo është rruga ime drejt suksesit.

Por shkrimi, do të mbetet gjithmonë shpëtimi im. Nëse s’do kisha mundur 5 vite më parë të shkruaja, nuk e di ku do e kisha çuar sot gjithë atë pasion dhe dhimbje. Fal shkrimit unë çlirohesha, flisja, shkarkoja energjitë negative. Fal shkrimit, jam gjallë, sepse gjithë atë dhimbje që të fal jeta ndonjëherë, nuk e di a do isha e afte ta përballoja.

 

Kështu që, faleminderit që ekziston “Sarafinë Blog”. 
Shpresoj të rritesh e të bëhesh e madhe, ashtu siç vetëm ne të dyja e meritojmë.

Copyright: SP.

Mos humbisni asnjë nga shkrimet e Sarës. E gjeni në:

Facebook:Sarafinë.

Instagram: sarafineblog

 

inspiruar nga elle

Inspiruar nga Elle! Ndiqni pasionin tuaj! Këshilla interesante.

Inspiruar nga Elle!

Elena është një ndër vajzat më cute që mund të këni parë deri më tani. Përveçse ka një stil për tu admiruar (si një vajzë e lezetshme franceze), ka edhe një botë të pasur e plot pasione. Ajo ka ndarë me ne sesi arriti të ushtrojë profesion-pasionin e saj si fotografe, edhe pse ka mbaruar studimet për Drejtësi. Lexojeni dhe do të ndiheni mjaft të inspiruar nga Elle.

 

Jemi në atë periudhë të vitit që teksa shkruaj në laptop, gishtat më bëhen akull. Mirëseerdhe dimër 🙁

Një vajzë 21 vjeçare, nga qyteti i një mbi një dritareve, me një mendje të drejtë dhe një shpirt artistik. Pikërisht kështu do ta nis prezantimin tim.

Si vajza e madhe e prindërve të mi, kisha fatin që të gjitha dëshirat e moshës të më plotësoheshin pa një pa dy. Një tekanjoze e vogël, që vishej gjithmonë bukur, me flokë të zeza, buzë të kuqe e sy të mëdhenj. Kështu e mbaj mend veten.

Prindërit kujdeseshin gjithmonë që të merrja njohuri të reja, të eksperimentoja me veten dhe të mësoja ta njihja më mirë atë. Kështu më regjistronin nëpër kurse të ndryshme arti e si për çudi isha e vetmja që mund ti bëja të gjitha.

 

Çdo gjë që kishte të bënte me artin e lidhja me veten time.

Po ashtu, u rrita me frymën e babit që më thërriste “Avokatja e babit”. Duke pasur gjithmonë shtysën e tij dhe një dëshirë të pakuptueshme timen, të ngulitur në kokën time të vogël për tu bërë Avokate, arrita të përmbush këtë dëshirë.

Por ndërkohë që vazhdoja studimet e mia për Drejtësi, nisa të mendoja se mund të mos ishte zgjedhja e duhur. Kuptova se marrëdhënia ime me artin, fotografinë & design-in, ishte më speciale sesa ajo me degën që unë vazhdoja (por asnjëherë nuk i lashë pas dore studimet).

Gjatë kësaj periudhe, fillova të eksperimentoja me pasionin tim. Po kuptoja që sa më shumë i dedikohesha, aq më shumë më tërhiqte. Për fat të mirë ndoqa edhe disa kurse elementare rreth fotografisë & design-it dhe pata fatin që fill pas kursit të filloja edhe punë si graphic designer në një kompani të vogël.

 

Këtu ishte edhe fillimi im në këtë fushë.

Me kursimet e punës arrita edhe të blija një aparat fotografik profesional për fillestarë dhe aty nisi gjithçka. Shpirti im artistik lulëzoi. Pas disa eksperiencave në këtë fushë si në studio fotografike, freelancer, etj. kuptova që kjo ishte zgjidhja e duhur. Isha e bërë për të krijuar gjëra të bukura.

Bachelori në Drejtësi iku sa hap e mbyll sytë (më në fund). Kështu unë kisha më shumë kohë të lirë për të ushtruar pasionin tim dhe për të krijuar sa më shumë gjëra të veçanta. Dhe ja ku jam. Duke punuar në një studio fotografike, duke fotografuar bebushat e vegjël. Dhe ç’është më e rëndësishmja, duke ushtruar “profesion-pasionin” që unë dua.

 

Për më tepër, në artikullin ‘Inspiruar nga Elle’, Elena na jep disa këshilla si mund të pozojmë për të dalë sa më bukur në foto.

  • Mësoni të buzëqeshni në foto në një mënyrë sa më natyrale, pa turp ose e sforcuar. Ashtu si qeshni kur kamera nuk është fokusuar tek ju.
  • Mbajtja e qëndrimit drejtë në një foto është thelbësore. Jo vetëm ju tregon më elegante, por edhe disa cm më të gjatë (për ne që vuajmë për pak gjatësi).
  • Nëse dëshironi të bëni një foto ku të fotografoni gjithë trupin tuaj, atëherë kryqëzoni këmbët tuaja. Në këtë mënyrë që të duken më të gjata,  plus që do të merrni një pamje më casual.
  • Nëse jeni duke bërë foto në grup me miqtë tuaj, atëherë “mos ndiqni grupin”. Pra merr një pozë ndryshe nga miqtë e t’u në mënyrë që të bini në sy të gjithë.
  •  Jini vetvetja sa herë që dëshironi të bëni një foto dhe mos u sforconi për të bërë një pozë apo një tjetër, në mënyrë që fotoja të dali sa më natyrale dhe cool.

Në galerinë e mëposhtme do të gjeni disa nga punët e preferuara të Elle. Të punojë me fëmijët dhe fushat ‘foto minimaliste’ në det. Nëse jeni inspiruar nga Elle mund ta gjeni në Instagram: Elena Dauti dhe mund ta kontaktoni në e-mail: helenadauti@gmail.com

 

inspiruar nga elle inspiruar nga elle inspiruar nga elle inspiruar nga elleinspiruar nga elle inspiruar nga elle inspiruar nga elle inspiruar nga elle

https://hinka.al/pasioni-per-fotografine/